ഇതൊഴിവാക്കി പ്രധാന ഉള്ളടക്കത്തിലേക്ക് പോവുക

മാപ്പ്


ഒരു പുസ്തകം കൂടി വായിച്ച് മടക്കി.
എഴുത്തുകാരന്റെ രൂപം മങ്ങി, ശേഷം ഞാനും കുറച്ച് കഥാപാത്രങ്ങളും. ഓർമ്മകളാണോ അനുഭവങ്ങളാണോ എന്ന് സംശയിപ്പിക്കുന്ന കുറെ ചിന്തകൾ. എന്നാൽ ആ ചിന്തകൾ പങ്കുവച്ചത് കുറെ അറിവുകളല്ല, മറിച്ച് അനുഭവങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു.

സൗഹൃദവും, പ്രണയവും, ദേഷ്യവും, വെറുപ്പും വിഷമവും, ഒറ്റപെടലുകളും, നിരാശകളും, ആഹ്‌ളാദങ്ങളും, ആഘോഷങ്ങളും പോലെ പരസ്പര വിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കുറെ അനുഭവങ്ങൾ. ഇവയെല്ലാം പല കഥാപാത്രങ്ങളെയും ഇഷ്ടപ്പെടാനും വെറുക്കാനും പ്രേരിപ്പിച്ചു.

എന്നാൽ കഥാന്ത്യം ഏറെ ചിന്തകൾക്ക് ശേഷം കിട്ടിയ ആ തിരിച്ചറിവ്, അതിലെ കഥാപാത്രങ്ങൾ പലതും ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നു. എന്നെ തന്നെ തുറന്ന് കാണിച്ചവർ. എന്റെ ദേഷ്യം, എന്റെ സ്നേഹം, എന്റെ വിഷമം എല്ലാം അവരിലൂടെ പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു. സാഹചര്യങ്ങൾക്കോ വാക്കുകൾക്കോ ഉപരി കാഴ്ചപ്പാടുകളിലൂടെ കള്ളനും രക്ഷകനുമുണ്ടാകുന്ന ലോകം. വില്ലനായും തെറ്റുകാരനായും കണ്ട പല കഥാപാത്രങ്ങളോടും മാപ്പ് പറയേണ്ടത് വായനക്കാരൻ അഥവാ കാഴ്ചക്കാരന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം ആയി മാറുന്നു.

മാപ്പ്....... ഓർമ്മകളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് കുഴിച്ച് മൂടപ്പെടുന്ന പല കഥാപാത്രങ്ങളോടും മനസ്സിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ നിന്നും മാപ്പ്.


  ~ജയ്ക്കൂ

അഭിപ്രായങ്ങള്‍

ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ

ഈ ബ്ലോഗിൽ നിന്നുള്ള ജനപ്രിയ പോസ്റ്റുകള്‍‌

The knot

Oh  yes! Today, it struck me. Long back, I made myself a well-tied knot around my neck. Many tried to untie, and many watched the whole play with a pack of popcorn. For years... And today it struck me, the whole idea was not to get out of it.  Why? Cause the knot, it tightens again and again, every time I try to move out of it. Holds me closer. With a tighter grip. It took me years to realize that there is no going back! The holy knot is made! Not in heaven, but in the midst of all these crises and chaos of barren green earth.  And what next? Finding comfort hanging! Trying out a swing... a R ealisation I n P eace . Grab a gallery view and watch the chaos, maybe try to enjoy it. And the knot? Still there. Old, but strong as hell. As a companion, as a partner who must never be named! ~Jaykoo
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

ശാന്തി...

  ശാന്ത സുന്ദരമായ ഒരു വെളുപ്പാൻ കാലം. ചൂലിൻ്റെ പുറകുവശം കൊണ്ട് നല്ല ഒരു അടി കാലിന് കിട്ടിക്കൊണ്ടാണ് രാവിലെ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത്. പത്ത് മണിയായിട്ടും എണീക്കാത്തതിന്റെ അല്ല! മുറി ആകെ അലങ്കോലമാണ്. ഇന്നലെ വൃത്തിയാക്കിക്കോളാം എന്ന് അമ്മയോട് പറഞ്ഞതാണ്. ചെയ്തില്ല. മടി. "എന്താടാ ഇന്നും ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാണോ" ശാന്തമായ ഉറക്കം അശാന്തമായി തീർന്നിരുന്നു. അവൻ തലയണ എടുത്ത് മുഖംമൂടി "ഒന്ന് പോ അമ്മ! ആകെ കിട്ടുന്ന ഒരു ഞായറാഴ്ചയാണ് ഇന്നെങ്കിലും ഉറങ്ങിക്കോട്ടെ." തലയണയുടെ വിടവിലൂടെ അവൻ പറഞ്ഞു. "ഈ മുറി അടുക്കാതെ. ഒരു ഉറക്കവും വേണ്ട!" മുകളിലെ മച്ചിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് അമ്മ. "എന്താ അമ്മ! എൻ്റെ മുറിയല്ലേ! ആരും കേറണ്ട. ഞാൻ മാത്രം കേറിക്കോളാ. അപ്പൊ ഇങ്ങനെ കിടന്നാലും പ്രശ്നമില്ലല്ലോ." മുകളിലെ വല അടിച്ചു കൊണ്ട് അമ്മ അവനെ ഒന്ന് നോക്കി. ദഹിച്ചു പോകുന്ന ഒരു നോട്ടം. "ഇവിടെ എൻ്റെ നിൻ്റെ എന്നൊന്നുമില്ല. എല്ലാം ഒരുപോലെയാ!" "എന്നാ പിന്നെ അടുക്കാം!" ഒന്ന് തിരിഞ്ഞുകിടന്നു കൊണ്ട് അവൻ കടുപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു. നിലത്ത് കിടന്ന എന്തിലോ ചവിട്ടി വീഴാൻ പോയ അമ്മ ...
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ

ഒരു മസ്സാജ് ഓർമ്മ

  "കൊള്ളാം! കൊറേ നാളത്തെ ആഗ്രഹമാണ് ഇത്. ഒരു സുഖമൊക്കെ ഉണ്ട്! കുളിയെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ ഇത്രയും കരുതിയില്ല. നല്ല തേച്ച് ഉരച്ച് കുളിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. നന്നായി വൃത്തിയാവട്ടെ. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല മസാജ് സെൻ്ററിൽ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ആണെന്നാ കേട്ടിരിക്കുന്നേ... ശരിയായിരിക്കും. നമ്മൾ അനങ്ങാതെ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്ത് കിട്ടുന്നത് ഒരു രസമുള്ള പരിപാടി തന്നെ. നാലും കാലിൻ്റെ താഴെയൊക്കെ ഒന്നൂടെ കഴുകാമായിരുന്നു.  സംഭവം ഒക്കെ കൊള്ളാം പക്ഷേ ഒരു പ്രൈവസി ഇല്ലല്ലോ. ഇതിപ്പോ എത്ര പേരാ... ആ പിന്നെ മുറിക്ക് നല്ല തണുപ്പ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് കുഴപ്പമില്ല, ചൂടാണെങ്കിൽ ആൾ കൂടിയാൽ പ്രശ്നമാണ്. പറയണം? അത് വേണ്ട. കിടക്കാം...  വലിയ ബഹളം ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് തന്നെ ഒരു ആശ്വാസം. സമാധാനം ഉണ്ട്... ശാന്തത. ഹാ പത്തൻപത് കൊല്ലം ജീവിച്ചിട്ട് ഇപ്പോളാണ് ഈ സാധനം ശരിക്ക് ഒന്ന് ആസ്വദിക്കുന്നത്. ഈ വെക്കേഷൻ പരിപാടി കൊള്ളാം. ജോലിയും വേണ്ട... വീടും വേണ്ട... നാട്ടുകാരും വേണ്ടാ.... പരമ സുഖം.... ഒരു പാട്ട് വച്ചിരുന്നേകിൽ കുറച്ച് കൂടെ സുഖം ആയേനെ... ശെടാ ഇതൊക്കെ ആർക്കെങ്കിലും ഒന്ന് അറിഞ്ഞ് ചെയ്ത് കൂടെ... ഒന്നുല്ലേലും ഞാൻ അല്ലേ ഇവിടെ വിഐപി... ശെടാ ഇതാരാ ...
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ
കൂടുതൽ‍ വായിക്കൂ